దేవునిని మనం శనివారం కాకుండా ఆదివారం ఎందుకు ఆరాధిస్తున్నాము?

0
14

పాత నిభందనలో దేవుడు మనకు ఈ విధముగా ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు.

నిర్గామకాండము 20: 8-10
“విశ్రాంతిదినమును పరిశుద్ధముగా ఆచరించుటకు జ్ఞాపకముంచుకొనుము.ఆరు దినములు నీవు కష్టపడి నీ పని అంతయు చేయవలెను. ఏడవ దినము నీ దేవుడైన యెహోవాకు విశ్రాంతిదినము. దానిలో నీవైనను నీ కుమారుడైనను నీ కుమార్తెయైనను నీ దాసుడైనను నీ దాసియైనను నీ పశువైనను నీ యిండ్లలో నున్న పరదేశియైనను ఏపనియు చేయకూడదు”.

యూదుల సంప్రదాయం ప్రకారం విశ్రాంతి దినమునాడు అనగా శనివారం నాడు అందరూ యేకమై దేవునిని ఆరాధిస్తూ ఉంటారు. మత్తయి సువార్త 12: 9 మరియు యోహాను సువార్త 18: 20 ప్రకారం యేసయ్య కూడా యూదుల ప్రార్ధనా మందిరములో శనివారము నాడు భోధించాడు. కనుక యూదుల ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం యేసు ప్రభువు వారు గాని, యూదులు గాని, అపోస్తులు గాని అందరునూ శనివారము నాడు దేవునిని ఆరాధిస్తే, మరి మనం ఎందుకు శనివారం కాక ఆదివారము నాడు దేవునిని ఆరాధిస్తున్నాము? ఎందుకో ఇప్పుడు చూద్దాము.

మొదటిగా దేవుడు యూదులకు ఇచ్చిన పది ఆజ్ఞలలో 9 ఆజ్ఞలు పునః స్థాపించబడినవి అవేమనగా మార్కు సువార్త 12: 30 లోని నీవు నీ పూర్ణహృదయముతోను, నీ పూర్ణాత్మతోను, నీ పూర్ణవివేకముతోను, నీ పూర్ణబలముతోను, నీ దేవుడైన ప్రభువును ప్రేమింపవలె ననునది ప్రధానమైన ఆజ్ఞ, మరియు మత్తయి సువార్త 19: 18 లోని అయిదు ఆజ్ఞలైన నరహత్య చేయవద్దు, వ్యభిచరింపవద్దు, దొంగిలవద్దు, అబద్ధ సాక్ష్యము పలుకవద్దు, తలిదండ్రులను సన్మానింపుము. ఇంకా రోమియులకు 13: 9 లో గల ఆశింపవద్దు, మరి ఏ ఆజ్ఞయైన ఉన్న యెడల అదియు నిన్నువలె నీ పొరుగువాని ప్రేమింపవలెనను వాక్యములో సంక్షేపముగా ఇమిడియున్నవి. కనుక మనం పొరుగు వానిని ప్రేమించిన యెడల ఒక్క విశ్రాంతి దినము మినహా ధర్మశాస్త్రం అంతయు నెరవేర్చినట్లే. ఈ ఒక్క విశ్రాంతి దినము ఆచరించుట అనే ఆజ్ఞ మాత్రం కొత్తనిభందనలో ఎక్కడా పునః స్థాపించబడలేదు. ఇంకా యేసయ్య తాను ధర్మశాస్త్రమునకును ప్రభువై ఉన్నాను అని హెచ్చరిస్తున్నాడు.

మత్తయి సువార్త 12: 8
“కాగా మనుష్య కుమారుడు విశ్రాంతి దినమునకు ప్రభువైయున్నాడనెను”.

సమస్తమును స్ప్రుజించిన తరువాత దేవుడు ఏడవ దినమున విశ్రమించెను (ఆదికాండం 2: 2). అనంతుడు, అద్వితీయుడు అయిన దేవునికి విశ్రాంతి అవసరం లేదు, విశ్రాంతి నొందడు. అయితే మరి దేవుడు ఎందుకు విశ్రాంతి నొందవలసి వచ్చినది, దీనికి కారణం మార్కు సువార్త 2: 27 లో మనకు వివరించబడినది

మార్కు సువార్త 2: 27
“మరియువిశ్రాంతిదినము మనుష్యులకొరకే నియమింపబడెను గాని మనుష్యులు విశ్రాంతిదినముకొరకు నియమింపబడలేదు”.

దీని అర్ధం దేవుడు విశ్రాంతి దినమును నియమించింది మనుష్యులకే గాని దేవునికి కాదు. ఈ విశ్రాంతి దినమున మనుష్యులకు దేవుని గురించి ఆలోచించుటకు, ఆరాధించుటకు అవకాశంవుంటుంది అని దేవుడు దీనిని నియమించాడు.

పాత నిభందన యొక్క ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం దేవుని యొక్క ఇష్టాన్ని నెరవేర్చుటకు విశ్రాంతి దినమును ఆచరించవలసి వుంది. ధర్మశాస్త్రం ప్రకారం విశ్రాంతి దినమును ఆచరించని యెడల పాపంలో పడవలసి వస్తుంది, శిక్షించబడవలసి వస్తుంది (యెహేజ్కేలు 18: 4, రోమీయులకు 6: 23, సంఖ్యాకాండం 35: 31).

యెహేజ్కేలు 18: 4:
“మనుష్యులందరు నా వశములో ఉన్నారు, తండ్రులేమి కుమారులేమి అందరును నా వశములో ఉన్నారు; పాపముచేయువాడెవడో వాడే మరణము నొందును”.

రోమీయులకు 6: 23:
“ఏలయనగా పాపమువలన వచ్చు జీతము మరణము, అయితే దేవుని కృపావరము మన ప్రభువైన క్రీస్తుయేసునందు నిత్య జీవము”.

అయితే మన యేసయ్య ప్రాయశ్చిత్తం మూలంగా మనం ధర్మశాస్త్రం ఆచరించవలసిన అవసరం ఎంతమాత్రము లేదు రోమీయులకు 6:14, 15 ప్రకారం “మీరు కృపకే గాని ధర్మశాస్త్రమునకు లోనైనవారు కారు గనుక పాపము మీ మీద ప్రభుత్వము చేయదు. అట్లయినయెడల కృపకే గాని ధర్మశాస్త్రమునకు లోనగువారము కామని పాపము చేయుదమా? అదెన్నటికిని కూడదు”. విశ్రాంతి దినము మన యేసయ్య నందు నెరవేర్చబడినది. ఆయనే మన విశ్రాంతి. మనకి ధర్మశాస్త్రం నెరవేర్చవలసిన అవసరత లేదు. ఇంకా మీరు విశ్రాంతి దినము ఆచరించి, ధర్మశాస్త్రం నెరవేర్చాలి అని అనుకున్నట్లైతే మీరు ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడిన వారగుదురు.

కొత్తనిభందనలో కొన్ని ముఖ్యమైన దినములను మార్పిడి చేసారు అనుటకు సాక్ష్యాలు:
యూదులు ఆచరించవలసిన విశ్రాంతి దినమును, మనం ఆచరించ వలసిన అవసరం లేదు అని చెప్పుటకు కొత్తనిభందనలో సాక్ష్యాలు పుష్కలంగా కలవు.

1. రోమీయులకు 14: 5-6:
“ఒకడు ఒక దినముకంటె మరియొక దినము మంచి దినమని యెంచుచున్నాడు; మరియొకడు ప్రతి దినమును సమానముగా ఎంచుచున్నాడు; ప్రతివాడు తనమట్టుకు తానే తన మనస్సులో రూఢిపరచుకొనవలెను. దినమును లక్ష్యపెట్టువాడు ప్రభువు కోసమే లక్ష్యపెట్టుచున్నాడు; తినువాడు దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాడు గనుక ప్రభువు కోసమే తినుచున్నాడు, తిననివాడు ప్రభువు కోసము తినుటమాని, దేవునికి కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాడు”.
ఫై వచనములను జాగ్రత్తగా పరిశీలించిన యెడల ఎవరైనా కూడా ఏదో ఒక రోజు వారి మనసులో దేవుని కొరకు నిర్ణయించుకోవలసి వుంది.

2. కొలస్సయులకు 2: 16-17:
“కాబట్టి అన్నపానముల విషయములోనైనను, పండుగ అమావాస్య విశ్రాంతిదినము అనువాటి విషయములోనైనను, మీకు తీర్పు తీర్చ నెవనికిని అవకాశమియ్యకుడి. ఇవి రాబోవువాటి ఛాయయేగాని నిజ స్వరూపము క్రీస్తులో ఉన్నది”.
గమనించండి ఇక్కడ సమయము యొక్క సంభందిత క్రమమును వివరించారు. పండుగ సంవత్సరమునకు ఒకసారి, అమావాస్య నెలకు ఒకసారి, విశ్రాంతి దినము వారమునకు ఒకసారి వస్తాయి. కాబట్టి ఈ విషయాలలో ఎవరికీ తీర్పు తీర్చుటకు అవకాశం ఇవ్వకూడదు. మన యేసయ్యే మన విశ్రాంతి దినము.

3. అపొ. కార్యములు 20: 7:
“ఆదివారమున మేము రొట్టె విరుచుటకు కూడినప్పుడు, పౌలు మరునాడు వెళ్లనైయుండి, వారితో ప్రసంగించుచు అర్ధరాత్రివరకు విస్తరించి మాటలాడుచుండెను”.

వారంలో మొదటి రోజు ఆదివారం. ఈ దినమున మేడ గదిలో అపోస్తులుడైన పౌల్ ప్రజలందరితో విస్తరించి మాటలడుచూ వున్నాడు. ఈ రచనలో మనం స్పష్టంగా ఆదివారము నాడు సంఘములో అందరూ యేకమై కూడుకొని ఉండుట మనం గమనించవచ్చును. ఇంకా గమనించ వలసిన రెండు ముఖ్యమైన విషయాలు ఏమనగా “రొట్టె విరుచుట , ప్రసంగించుట”.
ఇక్కడ మీరు పరిశీలిస్తే లూక యూదుల సంప్రదాయమైన “సూర్యాస్తమయం నుండి సూర్యాస్తమయం” ఒక రోజుగా పాటించుటలేదు. ఒక రోజును అర్ధరాత్రి నుండి అర్ధరాత్రిగా పరిగణిoచుచున్నాడు. దీనిని బట్టి లూక సబ్బాతు దినమును ఆచరించుట లేదు అని చెప్పవచ్చు.

4. 1 కొరింథీయులకు 16: 1-2:
“పరిశుద్ధులకొరకైన చందావిషయమైతే నేను గలతీయ సంఘములకు నియమించిన ప్రకారము మీరును చేయుడి. నేను వచ్చినప్పుడు చందా పోగుచేయకుండ ప్రతి ఆదివారమున మీలో ప్రతివాడును తాను వర్ధిల్లిన కొలది తనయొద్ద కొంత సొమ్ము నిలువ చేయవలెను”.
ఈ వచనము చాల ముఖ్యమైనది, ఇక్కడ పౌల్ గారు ప్రతి ఆదివారమున తాను వర్ధిల్లిన కొలది కొంత సొమ్ము నిలువ చేయమని చెబుతున్నాడు. కాబట్టి ఏరోజు సంఘము నందు యేకమై కూడుకొని దేవునిని ఆరాధించాలో మీరే నిర్ణయించుకొండి .

చివరిగా మీకు ఆదివారం దేవునిని ఎందుకు ఆరాధించాలో మీకు అర్ధం అయి వుంటుంది అని నేననుకుంటున్నాను. ఇంకా మీరు ఏ రోజైన దేవునిని ఆరాధించవచ్చు అనుకుంటే ఆరాధించవచ్చును మీకు ఆ స్వాతంత్ర్యం కలదు (రోమీయులకు 14: 1-12). మనం మన యేసయ్య నందు స్వతంత్రులం, ధర్మశాస్త్రమునకు లోబడిన వారము కాదు. (రోమీయులకు 6: 14)